|
گروه مهندسی امداد رایانه تقدیم می کند
|
GPRS یا همان General Packet Radio Service یک لایه Packet-Switched به شبکه GSM موجود موبایل شما اضافه می کند.برای استفاده از این تکنولوژی، شما باید PDA یا موبایلی داشته باشید که GPRS را پشتیبانی کند و به شرکتی که توانایی ارایه سرویس GPRS را دارد، دسترسی داشته باشید.GPRS به صورت کلی سه فایده برای هر کاربر دارا می باشد. اول اینکه به شما امکان می دهد تا همواره ارتباط خود با اینترنت را حفظ نمایید و دیگر لازم نیست برای برقراری ارتباط هر دفعه به شرکت ارایه دهنده سرویس اینترنت وصل شوید. دوما GPRS به صورت ذاتی دارای سرعت به مراتب بالاتری نسبت به خطوط ارتباطی داده معمولی در موبایل می باشد.
خطوط معمولی موبایل حداکثر دارای سرعت ۹.۶ کیلوبیت در ثانیه می باشند و در صورت استفاده از سرویس High-Speed Circuit Switched Data یا همان HSCSD حداکثر می توانند از سرعت ۱.۴۴ کیلوبیت در ثانیه بهره ببرند.
این در حالی است که GPRS به راحتی می تواند با سرعت ۴۰ کیلوبیت در ثانیه شما را به اینترنت متصل نماید که حداقل چهار برابر سرعت معمول خطوط داده در موبایلهای معمولی می باشد.سومین و اصلی ترین مزیت GSRP این است که شما مبلغ ارتباط خود را بر اساس مقدار اطلاعات ورودی و خروجی به شرکت ارایه دهنده سرویس می پردازید و نه بر اساس مدت زمانی که به اینترنت متصل هستید.این به آن معنا است که ممکن است شما تمامی روز بر روی اینترنت باشید اما فقط در هنگام ارسال یک پیغام مبلغی را پرداخت کنید.
کاربردهای GPRS
پست الکترونیکی
پست الکترونیکی جایی است که GPRS در آن خودنمایی می کند.با توجه به ارتباط دایمی با اینترنت و پرداخت به ازای اطلاعت ورودی/خروجی، شما می توانید به نامه های الکترونیکی دوستان و یا همکاران خود در هر زمان با حداقل هزینه و حداکثر سرعت پاسخ دهید و یا برای کارهای فوری به دیگران نامه دهید.
پیغام های لحظه ای
ارتباط دایمی به اینترنت به شما امکان می دهد تا همواره پیغام های فوری خود را که توسط نرم افزار های Chat فرستاده می شوند، در هر لحظه دریافت و به آنها پاسخ دهید.یعنی شما می توانید از IRC/ICQ/Yahoo Messenger/MSN Messenger/AOL Messenger و… در تمامی مدت روز بهره ببرید.
MMS
تنها بستری که شما می توانید از امکانات صدا، تصویر و ویدیو در سیستم MMS یا Multimedia Messaging Service - که نسخه پیشرفته SMS می باشد - به طور کامل بهره مند شوید، GPRS می باشد.
مرور سایت های وب
همچون دیگر خدمات، شما توسط GPRS می توانید تقریبا با سرعتی معدل خطوط تلفن معمولی، یعنی ۵۶ کیلوبیت در ثانیه، صفحات مورد علاقه خود را مرور کنید.
WAP
کارهای گروهی: GPRS به شما امکان می دهد تا همواره به تقویم کاری و یا اطلاعات اشتراکی همکاران خود دسترسی داشته باشید.
کارایی GPRS
GRPS در تیوری باید بتواند سرعت انتقال اطلاعات را تا ۱۱۵ کیلوبیت در ثانیه برساند، در حالی که در عمل این سرعت به ۴۰ کیلوبیت در ثانیه می رسد.حال آنکه سرعت ارتباط در دستگاه های متفاوت GPRS به مراتب با یکدیگر فرق می کنند.برای محاسبه سرعت ارتباطات در دستگاههای GPRS بهتر است طرح کدها و ساختمان کلاس های مربوط به آن را متوجه شویم.
GPRS در کل دارای چهار نوع کد CS۱, CS۲, CS۳, CS۴ می باشد. هر کدام از این کدها قابلیت انتقال اطلاعات با حداکثر سرعت ۲۱.۴ کیلوبیت در ثانیه را دارند و در هر یک از آنها قسمتی برای تصحیح خطا در انتقال اطلاعات مد نظر است.CS۱ دارای بیشترین سهم برای تصحیح اطلاعات می باشد و فقط در حدود ۹ کیلوبیت در ثانیه از ۲۱.۴ کیلوبیت در ثانیه جهت انتقال اطلاعات باقی می ماند.CS۲,CS۳ دارای سرعت بیشتری می باشند و سرعت انتقال اطلاعات در آنها به حدود ۱۳.۴ و ۱۵.۶ کیلوبیت در ثانیه می رسد.و در CS۴ سرعت انتقال به حداکثر مقدار خود می رسد و هیچ نوع تصحیح اطلاعاتی در این قسمت انجام نمی گردد.دستگاههای موجود GPRS، تنها CS۱,CS۲ را با سرعتی پایین تر ارایه می دهند و در مواقع لازم این دو به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند.
شبکه های GSM و GPRS هر دو امکان دادن ۸ انشعاب داده ای در هر لحظه از زمان را دارا می باشند که به هر یک از آنها یک timeslot می گوییم.لذا سرعت انتقال اطلاعات را می توان با کنار هم قرار دادن timeslot ها بیشتر و بیشتر کرد. در عمل سرعت انتقال به علت محدودیت ایجاد شده توسط شرکت ارایه دهند خدمات و همین طور محدودیت موجود در دستگاهها کاهش می یابد.لذا در مواقع اشغالی موبایل چه از طریق داده و چه از طریق صدا، ممکن است تنها یک timeslot خالی بماند. و از آنجا که ممکن است اینترنتی که شرکت ارایه دهنده سرویس به صورت مشترک باشد، ممکن است در برخی موارد، سرعت ارتباط از سرعت خطوط تلفنی معمول پایین تر بیاید.
دستگاههای GPRS هم قادر هستند تعداد محدودی timeslot را با یکدیگر ادغام کنند و بر این اساس به کلاس های مختلفی تقسیم می شوند.کلاس ۲ تنها یک slot برای ارسال اطلاعات و ۲ slot برای دریافت اطلاعات دارد، در حالی که کلاس ۱۲ دارای ۵ slot برای هر تنظیمی می باشد.
کلاس ۶ معمول ترین کلاس به کار رفته در دستگاههای GPRS می باشد و یک slot برای ارسال اطلاعات و سه slot برای دریافت داده ها دارا می باشد.
پردازندة 3.46GHz P4 Extreme Edition اينتل، قدرتمندترين پردازندة اين شركت است. سرعت FSB آن بالاتر از 800 مگاهرتز است. پردازندة 3.46GHz P4 EE نه تنها اولين پردازندة اينتل است كه FSB آن 1066 مگاهرتز است بلكه تنها پردازندة بازار با سرعت FSB در حد 1066 مگاهرتز است.
سرعت گذرگاه
شايد متوجه ورود پردازندة 3.46GHz P4 EE نشده باشيد. اين پردازندة 1066 MHz FSB بسيار ساكت وارد بازار شد. تنها چيپ ست پشتيباني كننده از اين پردازنده نيز بي سر وصدا به بازار راه يافت. تعدادي تخته مدار مادر بر بنياد اين چيپ ست، 952XE Express ، ساخته شده است و به بازار راه يافته است. شركتهاي Abit و ASUS اولين سازندگان تخته مدار مادر براي اين چيپ ست بودند. نظر به اينكه پردازندة 3.46GHz P4 EE تنها پردازندة 1066 MHz FSB است، سازندگان تختة مدار مادر در ساخت تخته مدار مادر براي اين پردازنده آهسته عمل مي كنند. چنانچه اينتل پردازنده هاي جديدتري به بازار بفرستد كه از اين سرعت گذرگاه پشتيباني مي كنند تعداد تخته مدار مادر سازگار با پردازندة 3.46GHz P4 EE در بازار بيشتر خواهد شد.
عرضة3.46GHz P4 EE پردازندة بيان گر يك اختلاف مهم بين استراتژي هاي INTEL و AMD شده است. AMD براي كارآمدي سيستم، كنترل كنندة حافظه را در داخل پردازنده تعبيه كرده است و در نتيجه نياز به يك تراشة پل شمالي (northbridge) مجزا را حذف كرده است و تنگناهاي مسير پردازنده - به – حافظه – كنترل كننده را كاهش داده است. از سوي ديگر، INTEL ، كارايي را با اضافه كردن سرعت ساعت پردازنده و ساخت يك FSB عريض تر بالا برده است.
ساير امكانات و خصوصيات
پردازندة 3.46GHz P4 EE ، همچون همة پردازنده هاي P4 EE از فناوري Hyper-Threading (يا فناوريHT) و همچنين مجموعه دستورالعمل SSE2 پشتيباني مي كند. اين پردازنده با فناوري HT مي تواند قدرت چندتكليفي بيشتري را فراهم كند، و نظر به اين كه هدف بازار اين پردازنده بازي دوستان وكاربران قدرتي است، 3.46GHz P4 EE به بسياري از كاربران كمك خواهد كرد كه بازيهاي چندبازيگري بهتري را تجربه كنند.اين پردازندة P4 EE جديد، همچنين ازSocket 775 بهره مي گيرد، و2 مگابايت حافظة نهانگاهي توكار L3 و512 مگابايت حافظة نهانگاهي توكار L2 دارد. پردازندة همچنين از حافظة دوكانالي DDR2-533 و DDR2-400 نيز پشتيباني مي كند. اين پردازنده با فرايند ساخت 0.13 ميكروني توليد مي شود و در دل خود 178 ميليون ترانزيستور دارد.
بيشتر از پردازنده هاي ديگر P4 EE داغ مي شود. مصرف برق آن به 110 وات مي رسد.
|
تاريخ ساخت |
نوامبر 2004 |
|
سرعت ساعت |
3.46GHz |
|
FSB |
1066 MHz |
|
نهانگاه L1 |
موجود نيست |
|
نهانگاه L2 |
512 KB |
|
نهانگاه L3 |
2 MB |
|
نهانگاه مؤثر كل |
2.5 MB |
|
حافظة پشتيباني كننده |
DDR2-533/400 دو كانالي (CL3) |
|
فرايند ساخت |
0.13 ميكرون، 178 ميليون ترانزيستور |
|
نوع سوكت |
Socket 775 |
|
خصوصيات ويژه |
فناوري HT، Intel NetBurst ، SSE2 |
|
نهانگاه توكار |
2.5 مگابايت |
منبع: ماهنامه ريزپردازنده
اگر با جستجوگرهاي اينترنتي نظير Google و Yahoo كار كرده ايد ، حتما ديده ايد كه كلمات تايپ شده براي جستجو هنگام مراجعه بعدي در History مانده و با زدن يك حرف ليستي از كلمات قبلي را زير محلي كه مي خواهيد تايپ كنيد مي بينيد.
شايد فكر مي كنيد مشكل از سايت Google ايجاد مي شود ، اما اينطور نيست.
بلكه مشكل اصلي به مرورگر اينترنت اكسپلورر شما ربط دارد كه كلمات تايپ شده را در خود ذخيره مي كند. آيا دوست داريد تك تك ، كلمات را پاك كرده و يا يكجا از شر همه آنها خلاص شويد؟ لطفا با ما در نودمين ترفند همراه شويد تا قدم به قدم نحوه پاك كردن آن را ياد بگيريد. ابتدا سايت گوگل را باز كرده و يك كلمه اي كه قبلا تايپ كرده ايد را تايپ كنيد. اگر اولين حرف آن را هم كه زديد و ليست كلمات ظاهر شد دست نگه داريد. حالا با موس روي يكي از آنها رفته و بدون آن كه كليك كنيد ، روي آن بايستيد. در واقع الان كلمه موردنظر آبي شده و منتظر حركت بعدي شماست.
در همين لحظه با دست ديگرتان به سراغ كيبورد رفته و كليد Delete را فشار دهيد مي بينيد كه آن كلمه موردنظر پاك نشد. به همين راحتي مي توانيد يكي يكي واژه ها را با موس برگزيده و با كليد Delete كيبورد آن را محو كنيد. اما حالا اگر بخواهيد همه آن را يكجا پاك كنيد، چه ? نگران اين موضوع نيز نباشيد. راه حل دومي ، پيش روي شما مي گذاريم تا از شر همه آنها يكجا خلاص شويد. ابتدا محيط اينترنت اكسپلورر را باز كرده و به سراغ منوي Tools رفته و InternetOption را برگزينيد. سپس آيكون Content را خواهيد ديد كه با كليك روي آن منوهاي ديگر را مي بينيد كه يكي از آنها زير Personal Information تحت نام Autocomplete است لطفا روي Autocomplete كليك كرده و داخل آن شويد. حالا يك گزينه بنام Clear Autocomplete History هست كه اگر آن را زده و ok كنيد همه هيستوري گوگل يكجا پاك خواهد شد. البته حالت انتخابي هم بالاي آن هست.
مثلا تيك داخل Web addresses را برداشته و يا تيك Forms را برداشته تا دفعه بعد اصلا ذخيره نشود. مشكل ديگري كه باقي مي ماند پاك نشدن هيستوري براي كاربراني است كه از Toolbar گوگل استفاده مي كنند. براي محو اين معضل نيز مي توانيد به رجيستري ويندوز رفته و زيرشاخه History را پاك كرده تا چيزي براي ذخيره شدن باقي نماند. براي اين كار در قسمت استارت ويندوز روي منوي RUN رفته و كلمه Regedit را تايپ كرده و ok كنيد. كندوي HKEY CCurrent-UEUSER را كليك كرده تا شاخه Software را بيابيد. داخل آن زيرشاخه Google وجود دارد كه با زدن روي آن زيرشاخه Navclient ديده مي شود. داخل آن نيز زيرشاخه L.I هست و داخل آن نيز زيرشاخه موردنظر يعني History را مي توان ديد. حالا همين زيرشاخه را بايد پاك كرد تا از شر هيستوري گوگل خلاص شد. براي اين كار سمت راست موس را روي History زده و Delete را انتخاب كرده و OK كنيد ، يك بار سيستم را خاموش و روشن كنيد تا تغييرات حاصل شود. (به اطلاع دوستداران ستون ترفند مي رسانيم مجموعه ترفندها در كنار مطالب جديد در حال چاپ است كه بزودي در اختيار علاقه مندان قرار خواهد گرفت).
HKEY - CURRENT - USER SOFTWARE GOOLE NAVCLIENT L.1 HISTORY
پیکربندی BIOS
برای ورود به CMOS Setup، باید هنگامی که سیستم در حال اجرای عملیات مربوط به startup است از یک کلید خاص یا ترکیبی از چند کلید استفاده کنید. بیشتر سیستمها از کلیدهای “Esc” ، “Del” ، “F1” ، “F2” ، “Ctrl-Esc” یا “Ctrl-Alt-Esc” برای این منظور استفاده میکنند. معمولا به محض روشن شدن کامپیوتر، در قسمت پایینی صفحه نمایش یک خط توضیحات برای اشاره به کلید یا کلیدهای مورد استفاده جهت ورود به قسمت تنظیمات BIOS دیده میشود.
"برای ورود به Setup کلید ... را فشار دهید."
برخی از معمول ترین و رایج ترین گزینه های این قسمت عبارتند از:

اگر تنظیمات Setup را تغییر میدهید بسیار مراقب باشید. تنظیمات غلط ممکن است مانع از boot شدن سیستمتان شود. وقتی همه تغییرات مورد نظرتان را در Setup ایجاد کردید، باید Save Changes را انتخاب کنید و خارج شوید. در اینصورت BIOS سیستم شما را restart خواهد کرد تا تنظیمات جدید تاثیر گذار شوند.
Update کردن BIOS
برای تغییر دادن خود BIOS ، احتمالا به یک برنامه خاص که شرکت سازنده کامپیوتر یا BIOS سیستم ارائه میکند نیاز دارید. برای اینکه بفهمید BIOS سیستم شما از چه نوع یا نسخه ای است، به مشخصات نسخه و تاریخ BIOS که در startup سیستم نمایش داده میشود دقت کنید. سپس به Web Site شرکت سازنده BIOS سری بزنید و ببینید که آیا نسخه مورد استفاده ی شما upgrade شده یا نه. اگر چنین است نسخه upgrade و برنامه کمکی (utility) همراه آنرا که برای نصب این نسخه جدید لازم است download کنید. بعضی وقتها برنامه utility و نسخه upgrade بصورت یکجا داخل یک فایل ارائه میشود. برنامه utility و نسخه upgrade را روی یک دیسکت کپی کنید و بعد از قرار دادن آن در floppy drive سیستم را restart کنید تا از روی floppy drive بوت شود. برنامه از روی دیسکت خوانده میشود، BIOS قدیمی را پاک میکند و نسخه جدید را جایگزین آن میکند. شما میتوانید برای چک کردن BIOS سیستمتان از یک برنامه BIOS Wizard در آدرس BIOS Upgrades استفاده کنید.
· American Megatrends Inc. (AMI)
· ALi
· Winbond
درست مثل زمانیکه CMOS Setup را دستکاری میکردید، اینجا هم مراقب باشید. مطمئن شوید BIOS
پس از چک کردن CMOS Setup و فراخوانی سیستم اعمال وقفه ها، BIOS بررسی میکند که آیا کارت گرافیک کار میکند یا نه.
بیشتر کارت های گرافیک یک BIOS کوچک دارند که حافظه و پردازنده گرافیکی موجود روی آنها را مقدار دهی اولیه میکند. درغیر اینصورت BIOS اطلاعات مربوط به راه اندازی کارت گرافیک را از روی یک تراشه ROM موجود روی مادربورد میخواند.
بعد BIOS چک میکند که آیا Cold boot (Reset کردن سیستم بصورت سخت افزاری. مثلا با دکمه reset روی case) اتفاق افتاده یا Reboot (Reset کردن سیستم بصورت نرم افزاری مثلا با Alt+Ctrl+Del).
BIOS این کار را با چک کردن مقدار موجود در خانه حافظه با آدرس 0000:0472 انجام میدهد. اگر مقدار 1234h در این خانه ذخیره شده باشد، منظور Reboot است. بنابراین BIOS از انجام عملیات POST صرف نظر میکند و فقط سیستم را reset میکند.
هر مقداری غیر از 1234h نشاندهنده ی Cold boot است. (مثل اینکه سیستم تازه روشن شده _ POST هم انجام میشود.)
اگر Cold boot اتفاق افتاده باشد BIOS هریک از آدرسهای خانه های حافظه RAM را با نوشتن و خواندن مقداری در آنها آزمایش میکند.
همچنین پورت های PS/2 یا USB را هم برای صفحه کلید و ماوس بررسی میکند. BIOS بدنبال گذرگاه PCI (Peripheral Component Interconnect) هم میگردد و اگر آنرا پیدا کرد همه کارت های PCI را چک میکند.
اگر در حین انجام عملیات POST اشکالی بوجود بیاید، BIOS با بوق اخطار یا پیغامی که روی صفحه نمایش نشان داده میشود، بروز اشکال را به شما اعلام میکند. معمولا اگر در این مرحله اشکالی پیدا شود، این اشکال سخت افزاری است.
سپس BIOS جزئیاتی راجع به سیستم تان نمایش میدهد. که معمولا این اطلاعات مربوط میشود به:
· پردازنده
· فلاپی درایو و هارد درایو
· حافظه
· نسخه BIOS (ورژن)
هر درایور خاصی، مثل درایورهای مربوط به آداپتورهای
SCSI (small computer system interface)
از آداپتور فراخوانی میشود و BIOS اطلاعات را نمایش میدهد.
سپس BIOS ترتیب و توالی ابزارهای ذخیره سازی که در CMOS Setup بعنوان مرجعی برای boot شدن سیستم تعیین شده اند را چک میکند.
Boot از Bootstrap آمده. Bootstrap را "خود راه انداز" ترجمه کرده اند. همچنان که در اصطلاح قدیمی “Lift yourself up by your bootstraps.” کلمه Boot اشاره دارد به مجموعه عملیاتی که منجر به بالا آمدن سیستم عامل میشود.
BIOS سعی میکند برای Boot کردن سیستم از اولین مرجع تعیین شده استفاده کند. اگر نتیجه نگرفت به سراغ دومین درایو تعیین شده میرود. اگر فایلهای مورد نظر برای boot کردن سیستم در هیچ یک از درایوهای مشخص شده پیدا نشد، روند startup متوقف میشود.
اگر دیسکتی در فلاپی درایو باشد، وقتی سیستم را restart میکنید، احتمالا با این پیغام مواجه خواهید شد:

چون BIOS سعی میکند فایلهای راه انداز سیستم را از روی دیسکت بخواند و وقتی آنها را پیدا نکند، این این پیغام را میدهد و منتظر دیسکتی میشود که حاوی فایلهای مناسب برای راه اندازی سیستم باشد. البته این مشکل خاصی نیست. میتوانید دیسکت را خارج کنید و کلیدی را فشار دهید تا سیستم درایو دیگری برای boot استفاده کند .
BIOS نرم افزار ویژه ای است که ارتباط اجزای اصلی سخت افزاری را با سیستم عامل کامپیوترتان برقرار میکند. BIOS معمولا در یک تراشه ی حافظه ی flash که روی مادربورد قرار گرفته ذخیره میشود. البته بعضی وقتها، این تراشه از نوع دیگری از ROM است.
وقتی شما کامپیوترتان را روشن میکنید، BIOS چند کار را انجام میدهد.
این سلسله مراتب معمولا بترتیب زیر است:
CMOS Setup اطلاعات جزئی که خاص سیستم شماست را نگهداری میکند و درصورت بوجود آمدن تغییراتی در سیستم میتواند تغییر کند.
سیستم ایجاد وقفه درواقع تکه برنامه های کوچکی است که مثل رابط مترجم بین اجزای سخت افزاری و سیستم عامل عمل میکند. بعنوان مثال وقتی شما کلیدی را روی صفحه کلید فشار میدهید، سیگنالی تولید میشود. این سیگنال به سیستم تولید وقفه ی صفحه کلید ارسال میشود و به CPU اعلام میکند که این وقفه مربوط به چه چیزی است.
و در نهایت سیستم عامل تصمیم مناسب را اتخاذ میکند.
|
یکی از رایج ترین کاربردهای flash memoryها در ساخت "بایوس" ، BIOS (Basic Input/Output System) است. BIOS درعمل از هماهنگی بین تراشه ها، دیسک های سخت، پورت ها و عملکرد CPU اطمینان حاصل میکند.
هر کامپیوتر desktop یا laptop یک ریزپردازنده یا Microprocessor بعنوان واحد پردازش مرکزی دارد. Microprocessor یک واحد سخت افزاری است. این واحد سخت افزاری برای اینکه بتواند کارهایی را انجام دهد، مجموعه ای از دستورات موسوم به نرم افزار یا Software را اجرا میکند.
شما احتمالا با دو نوع متفاوت از نرم افزارها آشنا هستید:
سیستم عامل _ سیستم عامل مجموعه ای از سرویسها را برای اجرای برنامه های کاربردی روی کامپیوتر فراهم میکند. همچنین
Windows98 و Linux نمونه ای از سیستم عامل ها هستند.
مثلا همین الان ممکن است روی کامپیوتر شما برنامه هایی مثل browser، word، برنامه ارسال E_mail و برنامه های مشابهی نصب باشد.
پس بعبارتی میتوان گفت که
مهمترین کاری که
Microprocessor نمیتواند این دستورات را از سیستم عامل بگیرد. چرا؟
چون سیستم عامل روی دیسک سخت (hard disk) کامپیوتر قرار دارد و بایستی دستورات اولیه ای باشد تا Microprocessor را برای مراجعه به hard disk راهنمایی کند. BIOS این دستورات اولیه را برای Microprocessor صادر میکند.
برخی کارهای رایج دیگر که BIOS انجام میدهد عبارتند از:
|
☺ % change windows Welcome photo %
*** HKEY_CURRENT_USER /
Defult /
Control Panel /
Desktop /
… Create * String * abject in the right window :
{ Right-click → new → String value &
changing name to*Wallpaper* }
double-click .. ^ Wallpaper :
{ type favorites photo address in the value data &
press *ok* & restart your PC }
☻